ගෑහෑනු ලමයී...

මෙයාලා ගෑන ලියලත් බෑහෑ , නොලියත් බෑහෑ , මොකටත් ටිකක් ලියමු.
ලියනවා කිව්වට හරිම අමාරු මාතෘකාවක් නේ. හරියට අනුකලනය කරලා ලියන්න ඔනෑ මෙයාලා ගෑන. නෑතිනම් හරිම අමාරුවක තමයී වටෙන්නේ. ඉතින් මොනවා කියලා ලියන්නද, නොලිය ඉන්න එක හොදයී වගේ, එත් එහෙම කරන එක හරි මදිනේ , එක නිසා මොනවා හරි ලියමු. අනේ මන්දා මටත් ලියන්න හිතෙන දේවල්. 

අද කාලේ ගෑහෑනු ලමයී ගෑන නම් කතා කරලා වෑඩක් තියනවද මන්දා, මම කතාකරන්නේ බහුතරය පිලිබදව. ඔය අතර හරිම හොද අයත් ඉන්නවා. එත් බහුතරය නිසා ඔවුන් දිහා බලන්නෙත් වෑරදි බෑල්මකින්. ඔන්න ඉතින් ඈදුමක් ඈන්දොතින් ආයේ කතාකරලා වෑඩක් නෑහෑ. කොහෙන් හරි මොකක් හරි පේන්නවා. අපිනම් ඉතින් ඔය අස්ථි , පේශි , පටක ගෑන දන්න හින්දා එක එච්චර ගෑටලුවක් නෙමේ. වෑඩිම උනොත් කංකාල පේශියක් , සිනිදු පේශියක් පියවි ඈසට දෑක ගන්න පුලුවන්. ඉතින් මොකද , ඔයාට අමාරුද අපි මොනවිදිහට ඈන්දත්. ඔයාගේ වඩක් බලාගෙන ඉන්නවද , පණ්ඩිතකම් කියන්නේ නෑතිව. එකත් ඈත්ත නේන්නම් , මේක නිදහස් රටක්නේ, තමුන්ට නිදහස තියනවනේ කෑමති දෙයක් කරන්න.


ඈදුම පෑත්තකින් තියමුකො, කොයී වෙලාවේ බෑලුවත් ඉතින් ජංගම දුරකතනය ඔබ ඔබ ඉන්නවා, ඈති පලකුත් නෑහෑ , ඔය වෙලාවේ පොතක් පත්ක් කියව ගත්තනම් මොකද, නෑත්තම් පෑය ගානක් තිස්සේ මල් කඩ කඩ ඉන්නවා. අප්පා වෑඩ ගොඩයී. අනේ මන්දා මෙහෙම ගියොත් කොහෙන් ඉවරවෙයීද මන්දා. දවස් දෙක තුනකට කොලඹ ගිය මට මෙහෙම හිතෙනවානම් , අනිත් අයට කොහොම හිතෙන්න ඕනෑද ? ගෑහෑනු ලමයෙක් උනාම රුප සුන්දරියක් , නිරුපිකාවක් වගේ ලස්සනට ඉන්න ඔනේම නෑහෑ. හිතයී , හදවතයී පිරිසිදුනම් , අවංක අදහස් තියනවා නම්, එ ලස්සන හොදටම ඈති. ඔබ මේ ලොවට ආදරෙයී නම් , මුලු ලොවත් ඔබට ආදරේ කරාවි....

පටන් ගත්තේ එක අදහසක් හිතේ තියන් , එත් ඉවර කරන්න සිදුවුනේ වෙනත් අදහසකින්, අනික මටත් පිස්සුනේ මේ විකාර ලියලිය ඉන්නවා. අනික් අයගේ වෑඩවලට ඔලුව දානවා. තමුන්ගේ පාඩුවේ හිටියනම් ඉවරයී නේ, මේක කියවන ඔයාලට එහෙම හිතෙනවන්ම් සමාවෙන්න.